Starożytny Rzym cenił cząber bardzo wysoko. Uznawany był tam za roślinę leczniczą i przyprawową. Kuchnia starożytności nie wyobrażałą sobie warzyw duszonych, oliwy, win czy dziczyzny bez dodatku cząbru.
Cząber naturalnie występuje na obszarze śródziemnomorskim. Tam też występują jego największe uprawy. Inne, mniejsze, wystepują w Afryce, Europie i Azji. Cząber w kuchni stosowany jest w postaci świeżej oraz suszonej. Cząber zbierany jest na plantacjach bardzo wcześnie, jeszcze zanim zakwitnie. Dobrze przygotowany cząber bardzo długo zachowuje swoje aromaty.
restauracja gdańsk podkreśla, że nie wyobraża sobie dań z roslin strączkowych bez dodatku czabru. I faktycznie cząber doskonale pasuje do grichu, fasoli, soji. W niewielkich ilościach stosowany jest do podkreślenia dań zimnych, takich jak pasty i sałatki. Cząber podkreśli smak dań z dziczyzny (dzika, sarny, królika) oraz seró. W wielu kuchniach świata cząber dodawany jest do zalwy wykorzystywanej do produkcji pikli, kiszonych i konserwowych ogórków.
